Mélissa Harnais

Over welkom zijn, en wat het lichaam kan

Mélissa geeft les in een kleine studio in Zwitserland: witte muren, een paar lijntekeningen, planten bij het raam, hout onder je voeten. Ze komt uit Frankrijk, woont in Nyon en geeft al jaren les, en het eerste wat ze in elke ruimte opbouwt, is het gevoel dat je er mag zijn precies zoals je binnenkomt. Ze is moeder van twee, Milo en Nola, en geeft naast de volwassenen ook een kinderles, met houdingskaarten op de vloer: de kikker, de schildpad, de vlinder.

Over de ruimte

De ruimte doet al een deel van het werk voordat ze iets zegt. Ze houdt het bewust eenvoudig en zacht: zacht licht, ruimte om te ademen, niets wat de show steelt. Ze wil dat iemand binnenkomt en zich veilig genoeg voelt om iets neer te leggen.

Over een sessie

Ze luistert voordat ze lesgeeft. Waar iemand die dag staat, wat diegene wel en niet heeft, bepaalt de vorm van de les, niet andersom. "Er is nooit enige verwachting van prestatie," zegt ze. Wat haar na al die jaren nog steeds boeit, is hoe vaak het lichaam de persoon erin voorbijloopt en iets doet waarvan diegene al had besloten dat het niet kon. Consistentie is voor haar geen discipline. Een paar eerlijke minuten tellen, en de oefening buigt mee met de week die je hebt.

Over haar retreats

Ze organiseert kleine retreats rond hetzelfde idee: tragere dagen, natuurlijk licht, rust, een plek waar mensen tot rust kunnen komen. Tijd om te bewegen, tijd om te rusten, tijd om niets te doen, met genoeg ruimte zodat iedereen het in zijn eigen tempo kan doen.

Wat mensen mee naar huis nemen

Ze vertelt je niet wat je gaat voelen. Wat ze opmerkt, is dat mensen lichter vertrekken, en iets milder voor hun eigen lichaam dan toen ze aankwamen. Gevraagd wat ze altijd bij zich heeft als ze beweegt, noemt ze geen hulpmiddel. "Mijn adem."

Ze verwoordt het welkom eenvoudig, en dat is zeldzaam: "je hoeft niet 'klaar' of 'goed genoeg' te zijn om mee te doen."

Volg haar werk op Instagram via @metiyoga.